Τσοκτουρίδου Π. Παρθένα , Σαρκοφάγου οιμωγές – Εχέδωρος εκδοτική

Τσοκτουρίδου Π. Παρθένα , Σαρκοφάγου οιμωγές

10.00

Ο τίτλος του βιβλίου με τις «σαρκοφάγου οιμωγές» επιλέχθηκε έτσι, επειδή τα ποιητικά θέματα του αφορούν τη σαρκοφάγο ζωή και τις σπαρακτικές κραυγές των ανθρώπων που θάβονται κυριολεκτικά ζωντανοί ένεκα της βαρβαρότητας, της μη ανανταπόδοτης αγάπης, της σκληράδας των λαών και των ρατσισμών τους με τις απάνθρωπες προσφυγιές, τις θύελλες των πολέμων, της ανεκπλήρωτης ερωτικής δυστυχίας και της ανανταπόδοτης αγάπης, της δραματικής καταστροφής του περιβάλλοντος, της τυφλής πίστης στο Θεό, των απλήρωτων κενών των ψυχών, του άδικου, των αχαλίνωτων ενστίκτων, της διεκτραγώδησης των ανθρώπινων συνθηκών, των παθών σε όλες τις εκφάνσεις, των βασάνων του αβίωτου βίου, τις σάτιρας κλπ από την αρχαιότητα μέχρι
σήμερα.

Κωδικός προϊόντος: poem17 Κατηγορία: Ετικέτες: , , ,

Τσοκτουρίδου Π. Παρθένα , Σαρκοφάγου οιμωγές

Το ποιητικό μου βιβλίο «Σαρκοφάγου οιμωγές» αποτελείται απο οκτώ (8) επιμέρους ενότητες που αφορούν ποίηση με δοκίμια, τα οποία απέσπασαν σημαντικές βραβεύσεις, επαίνους και διακρίσεις ανά το πανελλήνιο και παγκοσμίως σε λογοτεχνικούς προκηρυσσόμενους διαγωνισμούς.

Ο τίτλος του βιβλίου με τις «σαρκοφάγου οιμωγές» επιλέχθηκε έτσι, επειδή τα ποιητικά θέματα του αφορούν τη σαρκοφάγο ζωή και τις σπαρακτικές κραυγές των ανθρώπων που θάβονται κυριολεκτικά ζωντανοί ένεκα της βαρβαρότητας, της μη ανανταπόδοτης αγάπης, της σκληράδας των λαών και των ρατσισμών τους με τις απάνθρωπες προσφυγιές, τις θύελλες των πολέμων, της ανεκπλήρωτης ερωτικής δυστυχίας και της ανανταπόδοτης αγάπης, της δραματικής καταστροφής του περιβάλλοντος, της τυφλής πίστης στο Θεό, των απλήρωτων κενών των ψυχών, του άδικου, των αχαλίνωτων ενστίκτων, της διεκτραγώδησης των ανθρώπινων συνθηκών, των παθών σε όλες τις εκφάνσεις, των βασάνων του αβίωτου βίου, τις σάτιρας κλπ από την αρχαιότητα μέχρι
σήμερα.

Το ποιητικό τούτο βιβλίο αποτελείται από τις παρακάτω ενότητες με τις περιληπτικές αναλύσεις τους:

1. «Αγαθόν το εξομολογείσθαι τω Κυρίω»: Η ποιητική τούτη θεολογική αναφορά μου βασίζεται πάνω σ’ ένα όνειρο που είδα κατά τη νεανική μου ηλικία. Με αφορμή, λοιπόν εκείνο το όνειρο, εμπνεύστηκα και θέλησα να προβάλω το μυστήριο της Μετάνοιας, Θεού θέλοντος, για τις ψυχές εκείνες που συναισθάνονται την ευγνωμοσύνη αλλά και την ενοχή τους ενώπιον του Χριστού, που σταυρώθηκε για να αναλάβει τις αμαρτίες όλου του κόσμου για να μας επιστρέψει στον Παράδεισο.

2. «Καλοθώρητη λευτεριά»: Η ποίηση της ιστορίας αποτελεί πνευματική αναγωγή και δημιουργία στον ανώτερο λογοτεχνικό κόσμο, μιας και δεν είναι ρητορική όπως η ιστορία, αλλά εκφράζεται με τη σχετική της ιστορική πείρα μέσω της αισθητικής χροιάς στην τέχνη του λόγου ταυτίζοντας παράλληλα το όμορφο με τη ηθική αξία. Σκοπός της λογοτεχνικής αυτής αναφοράς στην ιστορική και εθνική ποίηση είναι να αφυπνιστούν οι μικροί, αλλά και μεγάλοι
αναγνώστες την ιστορική συνείδηση μέσα από τις θύελλες των επιθέσεων των εχθρών της Ελλάδας, τις ηρωικές μας πάλες, τον θάνατο και τον θρήνο γι’ αυτόν, καθώς και τις νίκες, αλλά και τις συντριβές μας από τις δυνάμεις του εχθρού.

3. «Προσφυγική ραψωδία (1922)»: Το ποιητικό τούτο έργο αφιερώνεται σε όλους όσους άφησαν τα ιερά τους κόκαλα στις Αλησμόνητες Πατρίδες
όπου αποτελειώθηκαν από τα βάρβαρα εξοντωτικά μέτρα της Λ Ε Υ Κ Η Σ Σ Φ Α Γ Η Σ τ ω ν Το ύ ρ κ ω ν για ένδειξη φόρου τιμής και σεβασμού.

4. «Μνημόσυνο της Γενοκτονίας των Ποντίων – Εθνική ημέρα μνήμης η 19η του Μάη (στην Ποντιακή διάλεκτο)»: (βλ. 3. «Προσφυγική ραψωδία
(1922)

5. «Η νεράιδα της ποίησης των ορυχείων της ΔΕΗ»: Η περιβαλλοντική ποίηση εκφράζεται σ’ αυτό το ποιητικό μου έργο με το πνεύμα της δημιουργού που υλοποιεί την πνευματική του σύλληψη. Η ψυχή και το πνεύμα μου μαζί με τη φύση αποτελούν πηγές της ομορφιάς. Στη φύση η ομορφιά εκδηλώνεται οργανικά από τα σπλάχνα της. Στην ποιητική λογοτεχνία εκπορεύεται από την ψυχή και το πνεύμα της που φέρνει σ’ επαφή τη φύση με την ποίηση έτσι ώστε πολλές φορές η ποίηση να συνεργάζεται και να επικουρεί τη φύση.

6. «Οι ανθήρες του Κρόκου»: Οι ανθήρες του Κρόκου» είναι ένα ποιητικό μου έργο που αποτελείται από είκοσι τέσσερις (24) ποιητικές δημιουργίες
διαφόρων ποιητικών μορφών, εκ των οποίων αποσπάσματα έχουν βραβευθεί πανελλαδικώς από τους «ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ» του Εκδοτικού Οίκου «ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ» και διεθνώς από το περιοδικό «ΚΕΛΑΙΝΩ» του λογοτεχνικού Ομίλου «ΖΑΛΩΝΗ». Στην αναφορά μου στην συγκεκριμένη ερωτική ποίηση – θα θεωρούσα «τραγική» – γίνεται εφαρμογή της ηθικής μέσω του «Πλατωνικού» έρωτα, ο οποίος υπάρχει μέσα στη θεότητα. Μέσα στον Θεό, όπως θα λέγαμε με τα ορθόδοξα δεδομένα. Βρίσκεται στη θεότητα λοιπόν, σε μια καθαρή κατάσταση, θεωρώντας ουσιαστικά πως η ηδονή είναι εφήμερη, παροδική, φθαρτή και δεν ανακατεύεται καθόλου με τη θεωρία της. Ο έρωτας θέλει να μοιάσει με τη θεότητα, στο φυσικό και ηθικό κάλλος, δίχως αισθησιακό πόθο αποκλειστικά.
7. «Το ταξίδι των δακρύων (της)»: Σύγχρονη ερωτική ποίηση σ’ ένα έργο αληθινού, υποτιθέμενου ή φανταστικού, κοινωνικού, δραματικού,
ανεκπλήρωτου και μη ταξιδίου στην πνευματική και ψυχική νοσταλγία του έρωτα και στις εκφάνσεις του.

8. «Κλαυσίγελως»: Σατιρική ποίηση, με καυστικό χιούμορ, έχοντας ως θέμα τα κοινωνικά, θρησκευτικά και πολιτικά γεγονότα της εποχής μας.

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ:
Μπροστά πηγαίνει ο βασιλιάς, κτυπούνε οι καμπάνες
πίσω του κλήρος, ο λαός, άντρες, παιδιά και μάνες
ήχοι παντού σκορπίσανε στον άπνοο αγέρα
η νύχτα κλαίει λυπητερά που θα’ ρθει η άλλη μέρα.

ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ:
Άγια Θεοδοσία μου, σε προσκυνώ με πόνο
αύριο γιορτάζει η μνήμη σου και σου ανάβω μόνο
λαμπάδα και θυμίαμα, τραντάφυλλα σ’ αφήνω
δώσε μου θάρρος στην καρδιά, άφοβος για να μείνω.

Τον κόσμο όλο φώτισε θαυματουργή οσία
δώσ’ του ελπίδα στην καρδιά πως θα’ ρθει σωτηρία
στολίζουν την εικόνα σου με του Μαγιού λουλούδια
έχουνε γιορτινή χαρά, ψέλνουν και λεν τραγούδια.

Έφτασ’ η κρίσιμη στιγμή εμείς να μαχηθούμε
και για την Πόλη την τρανή όλοι να δοξαστούμε
η Άγια η Πίστη μας με του Χριστού το αίμα
θα είναι στου Δικέφαλου του Αετού το Στέμμα.

Λαέ, εμπρός να δώσουμε τη μάχη τη μεγάλη
με τους βαρβάρους άπιστους που ο Θεός θα βάλει
στον Άδη, μέσα στην πυρά, εκεί θε να τους κάψει
η γη θ’ ανοίξει για να μπουν μέσα της να τους θάψει.

Το θράσος κι η μανία τους θα είναι για φοβέρα
να μη τρομάξετε αδερφοί από βοής αέρα
οι βόμβες και τα βέλη τους σ’ αυτούς θε να γυρίσουν
και σαν την άμμο αμέτρητες όλους θα τους θερίσουν.

Άσπιλη Δέσποινα εσύ, Μαρία αειπαρθένε
βοήθησε μας, στην καρδιά, σπόρους ελπίδας σπέρνε
την Πόλη μας προστάτεψε, δώσε μας την ειρήνη
και του πολέμου το σπαθί ας φέρει την γαλήνη.

Όλοι ας δοξολογήσουμε τα Άγια, τα Θεία
και ας υμνήσουμε γλυκά με την Αγια-Σοφία
την Αγιότητα Θεού και του Χριστού τη Χάρη
ο Χάρος αύριο το πρωί τους άπιστους να πάρει.

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ:
Ω, Πόλη, όλων κεφαλή, του κόσμου το καμάρι
ο λάρυγγας την γλώσσα μου την έκανε κουβάρι
το στόμα μου σφραγίστηκε, σταμάτησε το πνεύμα
σαν είδα να ρημάζονται εικόνες μ’ ένα νεύμα.

Τα τίμια και ιερά σκεύη της εκκλησίας
γίναν κομμάτια, γράφτηκε θρήνος λεηλασίας.
Ω, Πόλη! Που το κάλλος σου; Που ο παράδεισος σου;
Που ο λαός σου ο πιστός; Τ’ ασήμι, ο χρυσός σου;

Πατήθηκε η Αγια-Σοφιά, παραδοθήκαν όλοι
ο Πατριάρχης κι ο λαός αιχμάλωτοι στην Πόλη
τα πρόσωπα χάμω στη γη Θεό ευχαριστούνε
παίρνουνε χώμα, αλείφονται για να ευλογηθούνε.

ΣΟΥΛΤΑΝΟΣ:
Πασάδες κι εσείς Μπέηδες, σ’ όλους απαγορεύω
αξιωματούχους και στρατό εσάς υπαγορεύω
κανένα μη σκοτώσετε ούτε να σκλαβωθούνε
αφήστε τους ελεύθερους Τούρκους να προσκυνούνε.

Η νίκη μας είναι τρανή, η ήττα τους μεγάλη
η ιστορία σαν κι αυτή δεν ξαναείδε άλλη.
Και όσοι φύγαν; Στο καλό! Δεν θα ξανα’ ρθουν άλλοι
η ρωμιοσύνη χάθηκε, μαύρα φτερά θα βάλει.

Οι δρόμοι είναι λεύτεροι αυτούς για να γεμίσουν
ερημωμένες εκκλησιές αυτοί για να θρηνήσουν
άταφοι είναι οι νεκροί, που να’ βρουν να τους θάψουν;
αφήστε τους να φύγουνε κι αυτούς να παν να ψάξουν.

Έσβησε η ελπίδα τους κι η λευτεριά για πάντα
ευχάριστα είναι για μας ετούτα τα συμβάντα
οι άγγελοι τους  έφυγαν κι έμειναν οι διαβόλοι
έραναν με τ’ αίμα τους του Μωάμεθ το περβόλι.

Νάτοι οι ραγιάδες, έφτασαν στ’ ανάκτορα εκεί πέρα
κοιτάζουνε αμίλητοι, ψηλά έχουν τα χέρια
όλοι θρηνούν, προσεύχονται στον Άγιο τους Πατέρα
ν’ ανοίξουνε οι ουρανοί να μη ξανα’ δουν μέρα.

Είδατε; Τι σας έλεγα; Μαύρες οχιές τους ζώνουν
σαν πληγωμένοι λέοντες αυτοί θα μαραζώνουν
και πάντοτε θα νοσταλγούν την ένδοξη την Πόλη
θα’ ρχονται να την βλέπουνε απ’ τις ηπείρους όλοι.

Να μάθουν να μη πολεμούν για δόξα και για νίκη
να μάθουνε τα πρόβατα πως τα φυλάνε λύκοι
που θα τους έχουν σκλάβους τους για τα στερνά τα χρόνια
κεφάλι να μη σκώσουνε ποτέ και να’ ναι αιώνια.

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ:
Μα ξεγελάστηκε η Τουρκιά, πίστευε και θαρρούσε
πως της  Ελλάδας τα παιδιά για πάντα θα πατούσε
δεν άκουσε ο Σουλτάνος τους τι ψίθυρους σκορπάνε:
«Πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικά μας θα’ ναι».

Εκδότης

Εχέδωρος Εκδοτική

Συγγραφέας

Τσοκτουρίδου Π. Παρθένα

Σειρά

Ποίηση

Έτος κυκλοφορίας

2015

ISBN

978-618-5149-03-1

Τίτλος

Σαρκοφάγου οιμωγές

Σελίδες

344

Διαστάσεις

16 Χ 24 cm

Εξώφυλλο

Μαλακό εξώφυλλο

Εσωτερικά χρώμα

Έγχρωμο

Βάρος

500 γρ.

Αξιολογήσεις

Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.

Δώστε πρώτος μία αξιολόγηση “Τσοκτουρίδου Π. Παρθένα , Σαρκοφάγου οιμωγές”

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Χρησιμοποιούμε τα cookies για να διασφαλίσουμε ότι θα σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στην ιστοσελίδα μας.